Hér er skjáskot af merkilegu viðtali við stofnanda Fjarðalax sem birtist í Morgunblaðinu árið 2012 og er mikilvægt að rifja reglulega upp. Það hefur nefnilega ítrekað verið varað við afleiðingum sjókvíaeldis á umhverfið og lífríkið en yfirvöld hafa kosið að loka bæði augum og eyrum.
Vonandi mun það sama ekki gilda um nýja ríkisstjórn.
Fjarðalax var á þessum tíma komið með sjókvíar í Tálknafirði, Patreksfirði og Arnarfirði en þegar viðtalið var tekið voru komin til sögunar önnur fyrirtæki sem vildu fá leyfi fyrir starfsemi á sömu slóðum.
Á þessum tíma, 2012, hafði laxalús ekki verið vandamál í íslensku sjókvíaeldi og aldrei þurft að eitra í sjókvíum.
Sérfræðingar Matvælastofnunar héldu að svo yrði áfram. Stofnandi Fjarðalax vissi betur og varaði við því sem myndi gerast.
Var hlustað á hann? Nei. Hafði hann rétt fyrir sér? Já. Hafði Matvælastofnun rangt fyrir sér? Já, ævintýraleg mistök voru gerð. Sama mun gerast á Austfjörðum. Engin ástæða er til að efast um annað. Þar sem ónáttúrulega mikið af laxi er á sama stað mun lús verða vandamál. Íslenski villti laxastofninn er i heild um 60.000 fiskar.
Í Seyðisfirði er verið að sækja um að hafa fjórar milljónir eldislaxa. Það er 66-sinnum fleiri laxar en allur villti laxastofninn.
Frá vorinu 2017 hefur eiturefnum verið hellt 62 sinnum í sjó fyrir vestan í baráttu gegn lúsinni. Er það einmitt staðan sem stofnandi Fjarðarlax varaði við í þessu viðtali á sínum tíma:
„Ég ætla ekki að láta það verða mína arfleifð á Íslandi að stefna villta íslenska laxastofninum í hættu. Ef leyft verður að hafa þriggja kynslóða eldi í sama firðinum, sama hversu stór hann er, verður til lúsaverksmiðja og ávísun á umhverfisslys,“ sagði Arnór Björnsson sem seldi sig seinna útúr þessum geira og útskýrði þá ákvörðun með þeim orðum að hann vildi ekki taka þátt í því sem hann var búinn að vara við að myndi gerast.
