Í ljósi fjöldauppsagna Arctic Fish og Arnarlax minnum við á að tæknin til að stýra fóðrun eldislaxa í sjókvíum í íslenskum fjörðum frá öðrum löndum en fyrir löngu komin.
Vísir fjallaði um sjálfvirknivæðingu sjókvíaeldisins árið 2018:
Stefnt er að því að allri fóðrun í kvíum Fiskeldis Austfjarða hf. verði fjarstýrt frá Noregi innan tíðar. Þetta kemur fram í viðtali við Roar Myrhe, framkvæmdastjóra norska eldisfyrirtækisins Midt-Norsk Havbruk, í tímaritinu Intrafish í síðustu viku. Norska fyrirtækið á 62 prósenta hlut í Fiskeldi Austfjarða.
„Við munum gera prófanir í haust og ganga úr skugga um að allar tengingar séu öruggar með það að markmiði að geta hafið fóðrunina í janúar 2019,“ segir Myrhe í samtali við tímaritið. Hann segir að fóðruninni verði stýrt frá starfstöð fyrirtækisins í Rorvik í Noregi og þeir starfsmenn sem komi til með að stýra fóðruninni muni ekki hafa önnur störf með höndum. Frá stjórnstöðinni í Rorvik muni þeir hafa fullkomna yfirsýn yfir það sem fram fer í eldisstöðinni á Austurlandi í gegnum nema, myndavélar og aðrar upplýsingar. Hin nýja tækni muni gera fyrirtækinu kleift að fjarfóðra fiskinn jafnvel í vondu veðri þegar erfitt getur verið að komast á staðinn.
..„Við erum náttúrulega með plön um að stækka töluvert mikið og þá verður til grundvöllur til að setja upp sams konar stjórnstöð fyrir fóðrun á Íslandi eins og þeir eru með í Noregi,“ segir Guðmundur.
Ef litið er til þróunar í sjávarútvegi hefur störfum í veiðum og vinnslu fækkað um helming á rúmum tveimur áratugum. Í skýrslu Hugins Freys Þorsteinssonar, sem unnin var fyrir Samtök fyrirtækja í sjávarútvegi, er fjallað um tæknibyltinguna sem skilað hefur mikilli hagræðingu og fækkun starfa í veiðum og vinnslu. Þannig hafi störf í veiðum og vinnslu verið 16.000 árið 1995 en hafi fækkað um helming og séu nú aðeins í kringum 8.000, samkvæmt upplýsingum frá Hagstofunni. …
Haldi einhver að þetta sé hræðsluáróður má benda viðkomandi á viðtal frá 2022 við talsmann norska sjókvíaeldisrisann Grieg þar sem hann lýsir hvernig hægt er að fjarstýra fóðrun í sjókvíum frá höfuðstöðvum félagsins, skammt frá Stavanger, ekki aðeins á stóru svæði við strandlengju Noregs heldur líka á tveimur aðskildum svæðum í Kanada, í Bresku Kólumbíu og við Labrador.
Massive computing power drives Grieg Seafood’s feeding center in Rogaland, western Norway.
The regional headquarters are located in the middle of ‘Grieg-country’. At the quay at Finnoy, an island just north of Stavanger, the harvesting boat “Volt Harvest II” is moored. It will soon enter into a contract to deliver fish to the slaughterhouse on Sjernaroy, just a tiny boat ride away. The sister vessel “Volt Harvest I” is already working at full steam. …
“We feed a biomass of 15,000 tonnes. We can theoretically also feed Finnmark”, says Stromskag. “We measure pellets per fish per minute, and aim for two meals every day.” …
“We have a huge computer capacity. Each operator has three servers”, Trond Kathenes, the company’s director of digitization, adds.
“Theoretically, we could also run Newfoundland,” notes regional director Nina Grieg, daughter of entrepreneur, board chairman and main shareholder Per Grieg.
“Purely hypothetically, we could operate the whole of Grieg from here,” Kathenes adds boldly, knowing that it means two regions in Canada, namely British Columbia and Labrador/Newfoundland, as well as Rogaland and Finnmark in Norway.