MBL segir frá því að líklega hafi strokulax úr eldi veiðst í ós Búðarár á Húsavík um helgina, en fiskinum hefur verið skilað til greiningar.
Laxveiðibændur í Aðaldal eru að sjálfsögðu áhyggjufullir enda stutt á milli Búðarár og ós Laxár.
„Við höfum fengið eldislaxa upp í Laxá og þetta er partur af þessari sömu baráttu og því sem við erum að vara við. Það sem mér finnst mest vera falið í þessu er að menn láta alltaf eins og þetta sé bara afturkræft. Það sé hægt að fara upp í þessar ár og grisja þessa fiska frá. Þetta er í besta falli hlægilegt. Svona tala þingmenn og þeir sem eru að smíða regluverkið. Vanþekkingin er svo ofboðsleg,“ segir Árni Pétur Hilmarsson sem annast rekstur á Laxá í Aðaldal.
Það sorglega við þessa frétt er að hún er hluti af sögunni endalausu á meðan sjókvíaeldi á laxi er stundað við Ísland. Reyndar getur þessi saga aðeins endað á tvo vegu, með því að villti laxastofninn verður þurrkaður út eða opið sjókvíeldi bannað. Það er því miður enginn millivegur.
Í frétt Mbl. er m.a. rætt við Árna Pétur Hilmarsson sem annast rekstur á Laxá í Aðalda:
Líklegur strokulax úr eldi veiddist í ós Búðarár á Húsavík um helgina. Laxinn mældist 69 sentímetrar og veiddist á spún í ós þessarar litlu ár sem rennur í gegnum skrúðgarðinn á Húsavík. Laxinn var skoðaður af mönnum sem vel þekkja til og var hann vægt til orða tekið illa haldinn og með mikla kýlamyndun.
Bæðurnir Arnar Derrick Stephens og Martin James Stephens tókust á við laxinn í hátt í klukkustund og höfðu á endanum betur. Hann tók spún, Tsunami 80 og var það Arnar Derrick sem veiddi fiskinn en naut aðstoðar frá yngri bróður sínum. Arnar sem er tólf ára sendi myndina inn í Veiðikeppni unga fólksins sem Veiðihornið stendur fyrir og vakti fiskurinn þar athygli.
…Þarna togast á tveir mikilsverðir hlutir. Upplifun og gleði ungra veiðimanna að veiða stóran fisk. Hins vegar að fiskur sem allt bendir til að hafi strokið úr eldi skuli vera að leita sér að ferskvatni til að ganga í. Þeir Arnar og Martin hafa fengið fræðsluna um að þetta hafi verið fiskur sem ekki á heima í náttúrulegu umhverfi og geti reynst skaðvaldur á borð við mink og sambærilega vágesti.
…
Árni Pétur Hilmarsson sem annast rekstur á Laxá í Aðaldal segir þetta því miður ekkert nýtt. Stutt er á milli Búðarár og ós Laxár. Kunnugir telja að loftlína sé í kringum sex til sjö kílómetrar. „Við höfum fengið eldislaxa upp í Laxá og þetta er partur af þessari sömu baráttu og því sem við erum að vara við. Það sem mér finnst mest vera falið í þessu er að menn láta alltaf eins og þetta sé bara afturkræft. Það sé hægt að fara upp í þessar ár og grisja þessa fiska frá. Þetta er í besta falli hlægilegt. Svona tala þingmenn og þeir sem eru að smíða regluverkið. Vanþekkingin er svo ofboðsleg. Líkurnar á því að menn finni þessa fiska og mögulega fái þá á færi til að fjarlægja þá eru nánast engar. Skaðsemin er svo ofboðsleg þegar þetta byrjar að blandast,“ sagði Árni Pétur í samtali við Sporðaköst. Hann segir málið því miður vera miklu alvarlegra en menn geri sér grein fyrir. Vitnar hann þar til líkana sem þróuð hafa verið og taka til framtíðar þegar erfðablöndun fer af stað.
„Þetta áhættumat erfðablöndunar er náttúrulega löngu sprungið og plagg sem er ekki pappírsins virði,“ staðhæfir hann.
Einn slíkur fiskur sem veiðist kallar alltaf á spurningar. Er hann stakur? Eru fleiri á ferðinni? Hversu margir? Árni Pétur spyr sig líka að því fyrst að þessi lax er að þefa af ferskvatni í litlum læk sem rennur í gegnum Húsavík hverjar séu líkurnar á að hann gangi frekar þar inn en ekki í Skjálfandafljót, Laxá í Aðaldal eða Fnjóská.
..Einhver skilaboð til Alþingismanna þegar frumvarp um lagareldi er í vinnslu í þinginu?
Hann dæsir og segir að hann viti ekki alveg hvaða orð fái þingmenn til að skilja alvarleika málsins. „Við erum með öll gögn, alla tölfræði og það er búið að fanga þessa fiska og það er búið að setja fram reiknilíkön. Menn vita nákvæmlega hvað gerist. Við eigum dæmisögurnar frá Noregi og víðar og samt sem áður halda menn áfram í algerri blindni. Þetta frumvarp sem nú liggur frammi er upphafið að endinum ef það verður að veruleika.“