Við mælum eindregið með lestri á pistli vikunnar frá Sif Sigmarsdóttur á Vísi. Þar veltir hún fyrir sér notkun orða til að tjá eitthvað allt annað en raunveruleikann.
Þar á meðal tekur hún orðið „burðarþolsmat“ úr fiskeldislögunum en það er auðvitað bara skrautyrði yfir hversu miklum skít og kemískri mengun stjórnvöld ákváðu að leyfa sjókvíeldisfyrirtækjunum að hella í firði landsins með því setja sérlög um þessa starfsemi og skapa þannig hjáleið fram hjá mengunarvarnarlögum sem öll önnur atvinnustarfsemi þarf að fara eftir.
Sérhagsmunagæsla í hnotskurn, á kostnað alls almennings.
Í því ljósi og engu öðru skal skoða ákvörðun Hönnu Katrínar Friðrikssonar atvinnuvegaráðherra um að láta „burðarþolsmeta“ Mjóafjörð.
Pistill Sifjar birtist á Vísi:
…
Í besta falli bull, í versta falli afbökun
Árið 1970 varaði stjórnmálafræðingurinn Giovanni Sartori við svo kallaðri „hugtakaútþenslu“, þar sem orð misstu merkingu sína við það að notkun þeirra færðist yfir á fleiri svið. Má nefna sem dæmi hversdagslega notkun á orðinu „narsisisti“, sem fór úr því að vera lýsing á manneskju með persónuleikaröskun yfir í níðyrði yfir hvern þann sem fer í taugarnar á okkur. Fleiri dæmi eru notkun orðsins „ofbeldi“ í merkingunni „orð sem særa“ og orðsins „áfall“ um minnstu uppákomu.Sagði hann hættuna við slíka útþenslu þá, að hún hamlaði samskiptum.
Í haust sendu helstu náttúruverndarsamtök landsins Alþingi áskorun þar sem þess var krafist að fellt yrði á brott úr lögum um fiskeldi sérstakt ákvæði um „burðarþolsmat“, sem komið var á árið 2014.
Áskorunin fékk litla athygli. Ekki að furða. Því hver skilur hvað orðið „burðarþolsmat“ þýðir í þessu samhengi?
Í hugum flestra merkir orðið burðarþol „hæfileikinn til að standast þunga“. Snjall verkfræðingur gæti til að mynda reiknað nokkuð áreiðanlega út burðarþol brúar.
Ekki er þó að sjá að burðarþol í fiskeldi hafi nokkuð með verkfræðilegan þunga að gera.
Halda náttúruverndarsamtökin því fram að „burðarþolsmat“ sé „hjáleið“ framhjá vatnalögum sem heimili „sjókvíaeldisfyrirtækjunum að láta allt skólp frá iðnaðarstarfseminni renna óhreinsað í sjóinn: lífrænan úrgang, fóðurleifar, örplast, lyf, skordýraeitur og þungmálma“.
Svo virðist sem orðið „burðarþol“ í fiskeldi sé í besta falli bull, í versta falli afbökun sem ætlað er að gefa umdeildri atvinnustarfsemi traustvekjandi yfirbragð.
Ógn við lýðræðið
Sá sem „sigrar næstum því“ tapar. „Barnaskattur Kristrúnar Frostadóttur“ er vörugjald. Við reiknum ekki burt sóðaskap í fjörðum landsins með sama hætti og við reiknum út hvernig koma megi í veg fyrir að brú hrynji.Bullvæðing stjórnmálanna er ógn við lýðræðið. Hvernig á almenningur að taka þátt í samtali um stefnu landsins þegar kjörnir fulltrúar tjá sig með sýndarrökum, útúrsnúningum og bulli?
Sjaldan hafa verið mælt sannari orð á Alþingi með jafnhnitmiðuðum hætti og formælingar Þórunnar Sveinbjarnardóttur.
„Ég er komin með nóg.“ Eruð þið komin með nóg?
Hvert er burðarþol íslensks almennings fyrir kjaftæði?