Jóhannes Sturlaugsson deildi þessari færslu á Facebook:
Tjón á laxeldissjókvíum (göt á kvíapokum) eru tvöfalt tíðari en ráða má af fjölda tjóna sem tilkynnt eru af sjókvíaeldisfyrirtækjum. Það kom fram í rannsókn minni og Snæbjörns Pálssonar stofnlíffræðings á uppruna sjókvíaeldislaxa sem veiddust í ám á hrygningartíma í vöktunarveiðum rannsóknafyrirtækis míns Laxfiska árin 2015-2022. Rannsóknin sýndi jafnframt að sjókvíaeldislaxar úr öllum þeim fjórum fjörðum sem sjókvíaeldi var stundað á Vestfjörðum á þessu tímabili, skiluðu sér í eina og sömu ána (eldislaxar úr sjókvíum í Patreksfirði, Tálknafirði, Dýrafirði, og Arnarfirði). Frá Austfjörðum er það að segja úr rannsókninni að þar fannst sjókvíaeldislax í Fjarðará í Seyðisfirði sem kom úr sjókvíum í Reyðarfirði. Nánar um þessar niðurstöður má lesa í meðfylgjandi skýrslu. Í skýrslunni er einnig sett fram tilgáta um hvers vegna sjókvíaeldislaxar finnast í misjöfnum mæli í ám á sama svæði – og einnig er fjallað um arfblendna og arfhreina laxa frá hrygningu sjókvíaeldislaxa í íslenskum ám með hliðsjón af því hvernig mismunandi lífsferlar laxins koma við sögu.