Í nýrri bók, Managing Marine Plastic Pollution in Norway, kemur fram að norskt sjókvíeldi á laxi stendur fyrir um „tífalt meira plastúrgangi en fiskveiðar.“
Lesendur þessarar síðu kannast vel við upplýsingar um gríðarlega plastmengun í sjókvíaeldi.
Hvergi er tekið á þeirri mengun í sérhagsmunagæsludrögum atvinnuvegaráðherra að nýjum lögum um lagareldi. Við trúum ekki öðru en að úr því verði bætt áður en frumvarpið verður lagt fram á Alþingi auk fjölmargra annarra stórhættulegra galla sem er að finna í drögunum.
Fjallað er um útgáfu bókarinnar á vef Hafrannsóknastofnunar:
… Alls koma 18 vísindamenn að bókinni og er Haraldur A. Einarsson fiskifræðingur hjá Hafrannsóknastofnun, meðal höfunda. Framlag hans birtist meðal annars í 9. kafla bókarinnar, þar sem fjallað er um undirkafla sem má þýða sem „Hvernig tekst að endurvinna plast við lok líftíma veiðarfæra: dæmi frá Íslandi“. Kaflinn byggir á íslenskri reynslu af flokkun, endurvinnslu og mati á hringrásarmöguleikum veiðarfæra, sem hefur nýst í norskri umræðu um tæknilegar lausnir og getur haft gildi fyrir aðrar fiskveiðiþjóðir.
Í bókinni eru efnisstraumar plasts í fiskeldi og fiskveiðum kortlagðir. Þar kemur fram að norskt fiskeldi standi fyrir um tífalt meira plastúrgangi en fiskveiðar, og að stór hluti plasts fari enn til brennslu eða urðunar, en lítið hlutfall fari í endurvinnslu. Höfundar benda á tækifæri til úrbóta með betri hönnun búnaðar, aukinni söfnun, skýrari merkingum og innleiðingu framleiðendaábyrgðar.
Bókin leggur fram skýrar tillögur að því hvernig megi byggja upp sjálfbærar hringrásarlausnir fyrir plast í haf-tengdum atvinnugreinum og er ætlað að nýtast bæði stjórnvöldum, atvinnulífi og fræðasamfélaginu. Þótt áherslan sé á Noreg eru niðurstöðurnar taldar yfirfæranlegar á önnur lönd og atvinnugreinar. Það er engin vafi á því að Íslensk stjórnvöld geta nýtt upplýsingar úr þessari bók enda í flestum atriðum eftirbátar Norðmanna hvað varðar stjórnun og skráningu plastmengunar í hafi.