Rétt einsog í héraðsdómi lagði sjókvíaeldisfyrirtækið Arnarlax Vesturbyggð í Landsrétti og þarf því ekki að greiða hafnargjöld eftir gjaldskrá sveitarfélagsins. Þetta kemur fram í nýrri frétt hjá BB.
Þetta er merkilegt mál fyrir ýmsar sakir. Í fyrsta lagi sýnir það óbilgirni þessara stóriðjufyrirtækja gagnvart sveitarfélögunum sem þau starfa innan. Þar sýna þau enga miskunn jafnvel þó viðkomandi sveitarfélag hafi lagt í stórfelldar fjárfestingar til að bæta hafnaraðstöðu til að þjónusta þessi félög.
Í öðru lagi þá virðist málsvörn Arnarlax frammi fyrir Landsrétti hafa ekki síst hvílt á því að fyritækið sé ekki sjávarútvegsfyrirtæki og því megi ekki innheimta hafnargjöld af því í þeim flokki.
Í frétt BB kemur fram að niðurstaða Landsréttar er sú sama og Héraðsdóms Vestfjarða að aflagjald í hafnalögum, sem er meginþungi innheimtunnar, eigi einungis við um afla á villtum fiski og að eldisfyrirtæki geti ekki talist sjávarútvegsfyrirtæki. Því hafi engin lagastoð verið fyrir innheimtu á aflagjaldi af eldisfiski.
Landsréttur hefur sem sagt staðfest að sjókvíaeldisfyrirtækin eru ekki sjávarútvegsfyrirtæki. Þetta getur aðeins þýtt að dagar þeirra innan Samtaka fyrirtækja í sjávarútvegi (SFS) eru taldir. Reglur samtakanna um aðild eru skýrar. Þar mega aðeins vera fyrirtæki í íslenskum sjávarútvegi.
Þessu til viðbótar er rétt að rifja upp orð þáverandi bæjarstjóra Vesturbyggðar, Þórdísar Sifjar Sigurðardóttur, þegar sveitarfélagið áfrýjaði málinu til Hæstaréttar en niðurstaða héraðsdóms byggði á því að eldisfiskur teljist ekki sjávarafli og því væri ekki lagastoð fyrir álagningu aflagjalds af fiski sem landað er úr sjókvíaeldi.
„Þetta er mjög undarlegt og í raun er þetta á móti öllum grunnforsendum fyrir uppbyggingu og rekstri hafna.
Við vonumst til þess að þegar við áfrýjum þessu til Landsréttar að niðurstöðunni verði hnekkt. En ef niðurstaðan verður með sambærilegum hætti hefur þetta þannig áhrif á helstu tekjur sveitarfélagsins af fiskeldi verða engar,“ sagði Þórdís Sif haustið 2023 og bætti við að niðurstaða héraðsdóms væri i mótsögn við þá grunnhugmynd að þeir sem nota hafnir skuli borga fyrir þjónustuna.