Við fögnum þessari umræðu!
Hún fer beint í kjarnann á því af hverju það er svo skaðlegt að vera með norskan eldisstofn í sjókvíum við Ísland.
Það er merkilegt hvað það veldur miklum viðbrögðum að fara í Kastljós og benda á hversu skaðlegt opna sjókvíaeldið er. Sé að einn talsmaðurinn leggur í púkkið á vísi í dag fyrir húsbændur sína og leggur út frá skýrslu Matís um erfðauppbyggingu laxa í Laxá, þeirri fyrri reyndar.
Vert er að nefna að unnið er eftir samþykktri fiskræktaráætlun í Laxá. Veiðifélagið er með Hafrannsóknarstofnun sem ráðgjafa og niðurstöður vöktunar eru birtar árlega.
Aldrei hefur verið sleppt seiðum í Laxá sem eru ekki frá foreldrum sem eiga uppruna í Laxá. Inntaka klakfisks er einfaldlega skráð þegar tekin er nýrnaveikisýni og send í greiningu hja Mast. Auðvitað gætu menn svindlað eitthvað á þessu í eldinu en tæplega með fisk úr Hofsá. Sem líklega hefur ekki farið með lax í klak frá 1993. Ólíklegt er að aðilar sem trúa því að stofninn í Laxá sé bestur allra taki uppá því hvað þá með fiski sem þeir hafa ekki aðgang að.
Vel þekkt er að fræðin leggjast frekar gegn miklum inngripum í villta stofna. Það hefur líka verið þróunin að seiðasleppingar í sjálfbærar ár eru sáralitlar. Jafnframt hefur engin rannsókn á Íslandi sýnt fram á einhvern skaða af þessum ræktunum. Enda alltaf notaður villtur stofn sem aðlagaður er að íslenskri náttúru.
Vill nefna þrennt til umhugsunar.
Það eru þrjár af stóru laxveiðiánum sem skera sig úr varðandi minnkaða veiði á undanförnum árum. Það eru Sogið, Laxá í Aðaldal og Blanda. Það sem þær eiga svo sameiginlegt er að þær eru allar virkjaðar. Líklegt er að þar liggi vandi þeirra. Og það styttist í að Þjórsá bætist í hópinn.
Annað sem vakti athygli við laxveiðina í fyrra var að niðursveiflan var verst á norðvesturlandi. Þekkt er auðvitað að seiðin þaðan ganga sé stórum hluta vestur fyrir og þurfa því að fara í gegnum lúsasverminn á Vestfjörðum. Getur verið að þau lendi þar í verulegum afföllum eins og í Noregi. Auðvitað hafa yfirvöld ekkert hirt um að rannsaka þetta frekar en áhrif miljóna fiskilúsa sem leggjast á seiði nytjafiska á eldissvæðunum.
Það þriðja sem ég vil nefna er að undanfarinn ár þegar tekin hafa verið erfðasýni úr veiði í Laxá finnst undantekningarlaust norskur eldislax. Sem er mikið áhyggjuefni miðað við hve langt frá eldisvæðunum áin er. Og í þeim undaneldisfiski sem tekin var úr villtum ám á norður og austurlandi í haust eru sterkar vísbendingar um að 7% hafi innihaldið norska erfðablöndun. Þarna liggur hin raunverulega hætta fyrir íslenska náttúru.