Um 17.600 eldislaxa drápust á einum sólarhring í sjókvíum Mowi, móðurfélagi Arctic Fish, við Kanada 20. júlí. vegna þörungablóma sem þurrka upp súrefni í sjónum. Eldislaxarnir geta ekki komist úr þessum aðstæðum, eru fastir í netapokunum og kafna.
Í íslenskum fjörðum drápust um 430.000 eldislaxar sjókvíum í júní, vegna þeirra aðstæðna sem eldisfyrirtækin búa þeim. Fyrstu sex mánuði ársins hafa um þrjár milljónir eldislaxa drepist í sjókvíum hér við land. Það er á við 41-faldur gjörvallur íslenski villti laxastofninn.
Gríðarlegur dauði eldisdýra er ekki undantekning eða slys heldur beinlínis hluti af viðskiptamódeli þessa grimmdarlega iðnaðar. Hvort sem það er í Kanada, Noregi, Íslandi eða annars staðar.
Hér við land fer ástandið versnandi ár frá ári. Sífell fleiri eldislaxar kafna, drepast vegna lúsar, vetrarsára eða sníkjudýra. Miskunnarleysi sjókvíaeldisfyrirtækjanna gagnvart eldisdýrunum þeirra er algjört.
Magnus Gudmundsson meðlimur í Vá VÁ – Félag um vernd fjarðar vekur athygli í athugasemdakerfinu hjá okkur að MAST hefur tækin til að grípa inn í þennan rekstur, en kýs af einhverjum sökum að gera það ekki:
Í gögnum MAST sést að á fyrstu sex mánuðum er 4.449.173 löxum slátrað en heildarafföll eru 2.855.285. Fyrir hverja 1.000 slátraða fiska fara 642 fiskar í afföll. Hversu lengi á þessi matvælaiðnaður að fá að starfa áfram svona? Það er ótrúlegt að MAST segist ekki geta gripið inní sbr. 16 grein fiskeldislaga um afturköllun rekstrarleyfis. MAST hefur bæði kært eldisfyrirtæki vegna slysasleppinga og vanrækslu á eldisfiski. Hvaða gögn vantar MAST til að taka á málunum?