Furðufrétt birtist í morgun á vefsvæði MBL þar sem vitnað er í Jón Kristjánsson, sjálfstætt starfandi fiskifræðing á eftirlaunum, sem heldur fram að sú aðferð að sleppa laxi sem veiddur hefur verið á flugu sé slæm. Þetta er alrangt enda til fjöldi rannsókna hér á landi og frá öðrum löndum sem staðfesta mikilvægi þess að sleppa bráðinni fyrir vernd villtra laxastofna. Eðlilega, annars getur hann ekki tekið þátt í hrygningu að hausti.
Jón hefur haft sleppingar á heilanum um árabil (prófið að slá þessu upp í Google). Hann vill að laxinn sé drepinn byggt á þeirri kenningu sinni að hrygning í flestum veiðiám sé yfirleitt yfirdrifin og gott sé að grisja stofninn til að minnka samkeppni laxaseiða um fæðu í ánum.
Mögulega stendur Jón í þeirri trú að mannkynið hafi bjargað dýrategundum frá útrýmingu með því að byrja að drepa þær? Hvernig fór náttúran að áður en fræðingar fóru að reyna að stýra henni?
Þetta segir NASCO (The North Atlantic Salmon Conservation Organization) um rannsóknir á veiða og sleppa í verndarstarfi:
„The evidence we have suggests that if fish are handled according to these guidelines, most of them will survive. Carefully releasing fish rather than retaining them can therefore make a real contribution to conservation.
Og hér fylgir frétt sem birtist á sínum tíma um innlenda rannsókn sem stóð í mörg ár og staðfesti hversu mikilvægt er að sleppa aftur villtum laxi.
„Það hefur orðið viðsnúningur og við erum farin að nálgast það sem var fyrir tuttugu árum í hlutdeild stórlaxa,“ segir Sigurður Már Einarsson, annar tveggja höfunda nýrrar skýrslu Hafrannsóknastofnunar um vöktun laxastofna í Þverá og Kjarrá í Borgarfirði.
Í skýrslunni, sem unnin er fyrir veiðifélag svæðisins, gera Sigurður og Ásta Kristín Guðmundsdóttir grein fyrir aukinni laxagengd í Þverá og Kjarrá samfara auknum sleppingum á veiddum laxi.
…Að sögn Sigurðar byrjaði Veiðimálastofnun fyrir um 15 til 20 árum að beina því til veiðimanna að sleppa stórlaxi. Þetta hafi smám saman unnið sér sess.
„Það er alveg klárt,“ svarar Sigurður spurður hvort líklegt sé að stórlax gefi af sér aðra stóra laxa. Vísbendingarnar hníga því að því að verndun stórlaxa skili árangri til hagsbóta fyrir veiðiréttareigendur og veiðimenn sem sækist eftir að fást við stóran lax.
Fram kemur í skýrslunni að 26 prósent veiddra laxa á vatnasvæði Þverár í fyrra hafi verið veidd oftar en einu sinni og fjögur prósent oftar en tvisvar.
Aðspurður um þá gagnrýni að veiddur lax laskist eða jafnvel drepist eftir að honum er sleppt segir Sigurður gögn ekki benda til þess.
„Ég held að þessi orðrómur um að þetta fari mjög illa með fiskinn sé ekki réttur. Hættan er helst ef árnar eru mjög heitar, yfir átján gráður. En við íslenskar aðstæður er mjög fátítt að við séum að finna dauða laxa í ánum. Laxinn þolir þetta vel ef hann er handleikinn rétt,“ segir Sigurður Már Einarsson.